Historia

O nas:

  • $
    ORGANY WŁADZ SPÓŁKI
  • $
    DLA AKCJONARIUSZY
  • $
    KODEKS ETYKI
  • $
    CERTYFIKATY I POLITYKA JAKOŚCI
  • $
    inwestycje kapitałowe
  • $
    HISTORIA
  • $
    WIARUS
1913
1913

Powstanie pierwszych obiektów znajdujących się na terenie Wojskowych Zakładów Uzbrojenia Nr 2. Niemcy dla potrzeb szybko rozwijającego się lotnictwa wojskowego wybudowali tu lotnisko oraz hangary. Po zakończeniu prac obiekt przekazano do użytku 2 kompanii 5 Batalionu Statków Powietrznych.
1920
1920

Lotnisko zostało zajęte przez wchodzącą w skład Frontu Pomorskiego Dywizję Pomorską dowodzoną przez gen. Józefa Hallera. Jesienią przybył 1 Ruchomy Park Lotniczy dowodzony przez por. Waleckiego, a następnie 14 Eskadra Wywiadowcza oraz 18 Eskadra Myśliwska.
1921
1921

Zorganizowano Wyższą Szkołę Pilotów. Pierwszym komendantem był ppłk pil. Piotr Abakanowicz a Szefem pilotów mjr J. Gilewicz. W 1922 roku po ukończeniu WSP komendantem zostaje mjr pil. Jan Sendorek.
1925
1925

Utworzono Oficerską Szkołę Lotnictwa, której pierwszym komendantem był ppłk pil. Roman Florer. Głównym zadaniem OSL było wykształcenie od podstaw pilotów dla potrzeb lotnictwa wojskowego. Szkoła ta stała się kuźnią młodych kadr naszego lotnictwa i zalążkiem przyszłej słynnej „Szkoły Orląt” z Dęblina.
1928
1928

Utworzono Lotniczą Szkołę Strzelania i Bombardowania pod komendą mjr pil. inż. Tadeusza Wereszczyńskiego, którego już w następnym roku zastąpił mjr pil. Bolesław Stachoń. Szkoła przygotowywała strzelców płatowców oraz doskonaliła pilotów i obserwatorów w strzelaniu i bombardowaniu. Do szkolenia wykorzystywane były samoloty liniowe Potez XV, a także ogromny samolot bombowy Farman Goliath.
1937
1937

Po likwidacji LSSiB, na bazie prowadzonego w niej Kursu Wyższego Pilotażu powstała Wyższa Szkoła Pilotażu. Kursy pilotów myśliwskich prowadzone w WSP były najwyższym etapem szkolenia pilota wojskowego tego okresu.
1939
1939

W celu wykorzystania specjalistycznych obiektów lotniczych i samego lotniska zorganizowano Cywilną Szkołę Pilotów LOPP im. gen. Gustawa Orlicz-Dreszera, która szkoliła młodych pilotów do początku wojny.
1940
1940

Niemcy od maja 1940 roku, rozpoczęli tworzenie lotniczych zakładów naprawczych pod nazwą Fleugzeug Werke Graudenz, które były filią hamburskiego zakładu Focke Wulf. W zakładach remontowano samoloty FW-58, FW-190, oraz ME-109. Załogę stanowili Polacy oraz robotnicy z terenów wschodnich, którzy zakwaterowani byli w przyzakładowym obozie.
1945
1945

Budynki zakładu zajęli Rosjanie. Z okolicznych miejscowości zwozili własne samoloty myśliwskie typu „Jak” z których odzyskiwali części zamienne.
1950
1950

Po wyjściu z miasta Rosjan wszystkie obiekty przejęła 12 Samodzielna Brygada Obsługi Lotnisk, którą dowodził płk Adria Szczuka oraz Wojskowe Zakłady Naprawcze pod kierownictwem mjr Rydlaka. Głównym zadaniem zakładów był remont sprzętu inżynieryjno-budowlanego dla potrzeb wojska.
1960
1960

Rozkazem Ministra Obrony Narodowej gen. broni Mariana Spychalskiego, nr 025/oper. z dnia 31 sierpnia 1960 roku, została utworzona jednostka wojskowa JW 3877 o tajnej nazwie 2 Wojskowe Zakłady Uzbrojenia Grudziądz.
1963-1965
1963-1965

Wdrożenie remontu urządzeń naziemnych rakiet operacyjno-taktycznych i rakiet przeciwlotniczych.
1966
1966

Wdrożenie remontu przeciwlotniczego zestawu rakietowego DWINA.
1967
1967

Wdrożenie remontu wyrzutni rakiet taktycznych 2P16.
1968
1968

Zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej Nr 66/MON z dnia 10.10.1967 r. Jednostka Wojskowa Nr 3877 przeszła na własny rozrachunek gospodarczy przyjmując nazwę jawną: „Wojskowe Zakłady Uzbrojenia – Grudziądz”.
1968
1968

Wdrożenie remontu przeciwlotniczego zestawu rakietowego WOŁCHOW.
1974
1974

Wojskowe Zakłady Uzbrojenia zostały podporządkowane powstałemu Szefostwu Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych.
1976
1976

Wdrożenie remontu przeciwlotniczego zestawu rakietowego S-125 NEWA (SA-3).
1978
1978

Utworzenie Działu Badawczo-Rozwojowego.
1982
1982

zmieniono nazwę, „Wojskowe Zakłady Uzbrojenia - Grudziądz” na „Wojskowe Zakłady Uzbrojenia Nr 2”.
1986
1986

Wdrożenie remontu przeciwlotniczego zestawu rakietowego 2K12KUB (SA-6).
1989
1989

Wdrożenie remontu wyrzutni przeciwpancernych pocisków kierowanych 9P133, 9P135.
1992
1992

Powstanie Ośrodka Badawczo-Rozwojowego.
1992-1995
1992-1995

Wdrożenie remontu podwozi kołowych i gąsienicowych.
1992-1994
1992-1994

Wdrożenie remontu przeciwlotniczych zestawów rakietowych 2K11KRUG (SA-4), 9A33BM2 OSA (SA-8).
1992-1996
1992-1996

Wdrożenie remontu stacji zakłóceń radiowych R-325, R-378, R-388, R-330, R330P.
1994-1996
1994-1996

Opracowanie i uruchomienie produkcji dynamicznych osuszaczy powietrza wdrożonych do ochrony uzbrojenia i sprzętu wojskowego.
1994-1996
1994-1996

Wdrożenie remontu sprzętu artyleryjskiego DANA, RM-70, BM-21, PION.
1995-1996
1995-1996

Wdrożenie remontu wyrzutni przeciwpancernych pocisków kierowanych 9P148 i 9P151.
1996-1998
1996-1998

Wdrożenie remontu zestawu rakiet taktycznych 9K79 TOCZKA.
1996-1997
1996-1997

Wdrożenie remontu przeciwlotniczego zestawu rakietowego dalekiego zasięgu S-200WE (SA-5).
1997
1997

Opracowanie i wykonanie stacji obsługi lotniczych baterii akumulatorowych SOKA 11.
1998
1998

Opracowanie wspólnie z WITU aparatury kontrolno pomiarowej RSKP GROM.
1999-2001
1999-2001

Wdrożenie remontu zestawu dowodzenia bojowego K1 KRAB.
1999
1999

Opracowanie i wdrożenie modernizacji przeciwlotniczego zestawu rakietowego 2K12 KUB (SA-6).
2000
2000

Opracowanie i wdrożenie modernizacji przeciwlotniczego zestawu rakietowego 2K11KRUG (SA-4).
2008
2008

Wojskowe Zakłady Uzbrojenia Nr 2 przedsiębiorstwo państwowe zostały przekształcone w wyniku komercjalizacji w spółkę Skarbu Państwa pod nazwą Wojskowe Zakłady Uzbrojenia Spółka Akcyjna.
2014
2014

Wojskowe Zakłady Uzbrojenia S.A. należą do Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A.